Wednesday, October 22, 2014

Back home



Het heeft even geduurd, maar alsnog mijn laatste blog update, om even te laten weten hoe mijn laatste paar dagen zijn geweest en hoe het was om weer terug te komen.

Laten we beginnen met het onderzoek gebeuren. Het is me gelukt om alle plasmides af te krijgen, alle cellen te transformeren en het laatste experiment in te zetten. Ik was er niet meer voor de resultaten bij maar dat Brian heeft me de resultaten later nog toegestuurd. Nou heeft hij de verschillende samples niet benoemd, dus het is niet duidelijk wat wat is. Er was genoeg info om vast te kunnen stellen dat het ontgroenen van mijn cellen nog steeds niet lukt. Maarja allemaal niet meer mijn probleem, ik schrijf gewoon een verslag over hoe ver ik ben gekomen en de rest is een probleem voor hun ^^.

In mijn laatste paar dagen heb ik veel dag gezegd tegen mensen gezegd. De vrijdag voordat ik weg ging dag gezegd tegen lab mensen. Een superlieve kaart van ze gekregen, een stanford waterfles, en ze in knuffels geforceerd (ieh mannen en aanraken).
Zaterdag dag gezegd tegen verschillende vrienden dag gezegd en tegen Monica, die me toch wel wat erg gaat missen.
Vanaf dit punt werd het mij ook wel een beetje duidelijk dat wij, als mensen (of misschien ik alleen, ik kan niet in jullie hoofden kijken) slecht zijn in afscheid nemen. Het hele "vaarwel" zeggen is toch nog wel een beetje een vreemd concept, het waarschijnlijk nooit meer van iemand zien, is gewoon niet iets wat mijn hoofd in kan. Het voor je zien is net zo moeilijk als je voorstellen hoe groot een groep is van 100.000 mensen op een kleutje, de duur van een miljoen seconden of de afstand van de aarde en.. mars. Ons hoofd is niet goed om grote dingen te denken, zoals voor altijd.
Zondag heb ik de ochtend en halve middag besteed aan bedenken wat ik is ging doen in mijn tijd in London. Want ja ik had 22 uur overstap tijd in London en ik had me nog niet voorbereid ^^ (in mijn excuus ik had plannen maar die gingen uiteindelijk toch niet door.)
Zondag avond de laatste HALO night gehad. Met de jongens gespeeld, met de meisjes gepaaldanst. Lang gebleven en uiteindelijk toch ook tegen iedereen daarzo dag gezegd. Toen toch maar naar huis en mijn laatste spullen bij elkaar gepakt.
Mijn hele alles, gecondenseerd tot een paar tassen

En toen was het alweer maandag en moest ik met al mijn spullen op mijn rug en aan mijn armen naar het vliegveld. Stap 1 naar het station toe komen. Verassing, blijkt dat als overladen bent met al je spullen dat je minder snel beweegt dan je zou verwachten. Dus in plaats van 15 -20 minuten lopen duurde het meer 45 minuten. En miste ik mijn trein.
Dus dat was alvast 1 uur vertraging, gelukkig wel even de tijd gekregen om mijn t-shirt uit te doen en in de zon te drogen, want die was nogal doorweekt :S
Maar de lol was nog niet voorbij, want toen kwam ik aan met de trein mocht ik de bushalte vinden, met al mijn spullen. En die bushalte was heel goed verstopt, een klein paaltje tussen alle verkeers en parkeerpaaltjes gaf het aan. Dat miste ik dus ook de eerste keer, betekende dat ik in het komende halfuur wel de tijd had om uit te zoeken hoe ik een kaartje kon krijgen (geen automaten), want na vragen neer kwam op alleen contact. En waar was ik nu net vanaf?..  gelukkig toen ik om een pinautomaat vroeg bij de dure auto dealer was die zo lief om mij gewoon 2 dollar te geven :D.
Toen de bus in, even het vliegveld even ronddwalen naar de juiste plek, maar allemaal goed gekomen, ik bedoel ik heb mijn paspoort maar ik 1x laten vallen..
De ijzeren doos waar ze me de komende 10 uur in opsluiten. En kijk zelfs KLM land hier


Toen 10 uur lang vliegen, wat spelletjes spelen was op de computer tot de batterij leeg was, en toen snoozen tot we gingen landen (slapen wou niet echt.. eurgh recht op zitten en slapen kan alleen maar tijdens college).
Toen in London, het was ongeveer 11 uur toen we de grond raakte en tegen half 1 had ik al mijn spullen bij elkaar en zat ik in de trein naar het centrum toe. Ik kwam aan op heathrow, en moest weer weg vliegen vanaf gaswick, wat betekende dat ze niet voor mij mijn spullen gingen verslepen, dus dat moest ik zelf doen.
ter plekke een beetje de het OV trein verkeer uitgezocht wat wel wou met de hulp van wat mede trein gangers, en toen aangekomen bij victoria station. Vanaf daar ben ik toen naar mijn hostel gelopen waar ik voor 35 pond een van de kleinste kamers ooit heb gekregen (ik moest een kamer want de bagage opslag plekken gaan allemaal pas open vanaf 7 uur sochtens en kosten ongeveer net zo veel).
Kleine kamer
Is klein
Maar ik had wel leuk uitzicht uit mijn klerenkast ^^
Ongeveer 20 - 25 kilo lichter, ging ik dan op pad voor mijn kleine avontuur in london. Eerst ben ik naar het london natural history museum gelopen. Ik ben daar al 1x eerder geweest met de ouders. Maar nu had ik lekker ruim de tijd om alle bordjes te lezen bij alle ongewervelde diepzee beesten en kon ik alle geiten/paarden rustig overslaan ^^. Toch jammer dat we tegenwoordig geen 5 meter hoge neushoorns meer hebben (grootste land-zoog-dieren ooit). Maar wat zijn die blauwe vinvissen toch nog steeds gigantisch, net sequoia's.
Tada London
Meer London, wat een huizen toch
Dino's!
Daar zit ie dan. Als we hem toch niet zouden hebben gehad.. (dan had iemand anders de eer gekregen)
Noh geutige knuffele haaien


toen weer terug gelopen richting het victoria station, en ben ik de westmister kathedraal binnen geweest. En natuurlijk alle bordjes gelezen ^^. Aan de linker kant hadden ze iets van 3 heilige voor engeland terwijl aan de rechter kant er 3 zaaltjes waren ingericht voor de heiligen van wales, schotland en ierland. Moest wel heel stil zijn omdat er wel iets aan de gang gewas, wat wel lekker rustig was na al de drukte in het museum net.
Kathedraal op de achtergrond, ik met McDonads milkshake op de voorgrond. Slaap ritme was zo verstoord dat ik maar gewoon elke keer wat at als ik honger had, ontbijten vs lunch vs avondeten was niet echt duidelijk meer.

En toen, om de dag te eindigen ben ik naar Wicked de musical geweest :D. Want een nacht in london doorbrengen zonder naar een musical te gaan? dat kan toch niet :O
Was heel gaaf om te zien, ik vind musicals stiekum toch wel leuk (A). En leuk om het verhaal van de wizard of Oz vanuit een ander perspectief te zien (toch was het misschien handiger geweest als ik er meer van af wist. Zijn kennelijk boeken over ^^).
Ik had niet een hele goede plek, maar het podium veel te zien. SUpergaaf allemaal!

Toen weer naar mijn kamer, 3 uur slapen, en toen weer in het OV met al mijn spullen naar het volgende vliegtuig. Dit ging stukke beter en ik heb dus anderhalf uur voor me uit lopen staren op het vliegveld, maar geen stress.
Toen nog 2 uurtjes in het vliegveld en ik was weer terug in ons koude kikker landje :D.

Opgehaald door de ouders, samen met hun wat gegeten en toen terug gebracht naar Corine, die op mij aan het wachten was thuis.

En weer terug zijn in Nederland is ook toch wel weer heel erg prettig. Een plekje hebben zonder dat met 3 mannen te hoeven delen. Betaalbare groenten in de supermarkten en natuurlijk Corine om te knuffelen :D

























Monday, September 22, 2014

over de heuvels en door het grote bos

 
Een relatief korte tijd sinds de vorige update, dus ik zou het meeste snel moeten kunnen opnoemen:
Stage: Ik ben er net achtergekomen dat ik inderdaad al mijn plasmides heb :D. Dus jeeh, ik hoef niet meer met DNA aan te prutsen. Nog een obstakel te overkomen en dan de experimenten doen en dan gaat het me misschien toch gewoon lukken om mijn project nog op tijd af te krijgen :D. (mijn cellen willen nu, niet niet meer groen worden. Ik heb ze misschien per ongeluk te groen gemaakt :S)

Verder ben ik nu langzaam tegen iedereen vaarwel aan het zeggen, wat L is. Maar ik heb toch ook wel weer zin om naar huis toe te gaan.
­­­
Het is me dan toch eindelijk gelukt, ik heb mezelf in tussen de sequoia’s gekregen ^^. Dit verhaal gaat misschien niet al te postief klinken, maar ik ben blij dat ik ben gegaan en ik heb denk ik overall wel plezier gehad ^^
Monica heeft wat van haar vrienden (Allyx, Layla, Kimberly en de hond Blue) zover gekregen om samen met mij naar de “avenue of the giants” te rijden. We vertrokken op dinsdag, gingen helaas door wat missplanning (aan hun kant), pas rond 3en weg, dus we haalde de bossen niet helemaal voordat het nacht werd. De dames met wie ik vertrok viellen in de subcultuur “hippies”, helaas is kennelijk de term hippies nog niet geëvolueerd van stoners in gekke kleren met voorliefde voor kristallen, naar hoe we ze in Nederland kennen, waar het voornamelijk milieu actieve mensen zijn. Dus tijdens de.. nee niet alleen tijdens de autorit, tijdens elk moment, gingen er weinig halve uren voorbij waarin er niet een sigaret danwel een soort van wiet werd geconsumeerd. Ik heb tijdens het vele autorijden dan ook geleerd om met een raam open op de snelweg te kunnen zijn. Zorgde er wel voor dat in combinatie met de harde muziek er weinig gesprekken werden gevoerd tijdens onze rit.
Uitzicht op San Fransisco, heuvels!

Meer uitzicht, meer heuvels


Ik dacht dat ding gesloopt werd in elke wereld vernietigende actiefilm?

hmm, word kennelijk elke keer opnieuw obgebouwd, verbazend dat ze de belasting zo laag kunnen houden.


Je herkent het waarschijnlijk niet,maar in het water (als het goed is het witte eiland) is alcatraz

Omdat we de bossen niet op dag 1 (dinsdag) redden, hebben we de auto aan de kant van de weg gezet, en een stukje wat bos ingelopen om daar tent op te zetten, kampvuurtje te maken en wat eten op warm te maken. Helaas bleek dat de tent die ik van iemand leende, in plaats van 2 lange tentstokken, 1 lange tentstok had, en 2 korte stokken had die helemaal niet bij de tent hoorde. Mijn tent was dus wat krakkemikeg, maarja dacht ik het is California het is hier altijd warm en droog. Helaas tijdens het slapen kwam ik erachter dat mijn “matras” (een dikke slaapzak) toch niet helemaal zo goed zijn werk deed als matras als je geen vlees op je heupen hebt. Wat er op zijn beurd voor zorgde dat ik alleen comfortabel op mijn rug kon liggen, en laat ik nou net mijn meeste warmte halen uit bewegen :S.. brr koude nacht.
Volgende dag weer tent opruimen, weer in de auto en naar de sequoia’s (ook bekent als redwoods) toe.

En zeker ste weten, tijdens het rijden kwamen we de eerste grote bomen al tegen. En de eerste stop was bij de grandfather tree.

Opa boom is oud.. erg oud

En sjezus wat is ie groot!

Boom takken, zonder referentie zodat jullie maar gewoon moeten geloven dat het hoog is.

Meer takken, met mijn rug tegen de stam.

Er zat een gat in de boom ^^
Na de eerste grote boom gezien te hebben, kwamen er steeds en steeds meer langs de weg tegen (vooral veel vlak naast de weg.. maarja grote bomen omhakken is moeilijk dus die blijven staan?).
En toen reden we langs een paar kampeerplaatsen, maar werd besloten dat we niet gingen staan (wat het was maar voor juppies) en het koste geld. Dus zodra we een stopplek naast de weg konden vinden waar niet uitdrukkelijk stond dat je niet mocht kamperen wij van de weg af, de auto soort van achter boom verstopt, en iets verderop kamperen. 
Onze kampeerplek had een holleboom, die holte was groot genoeg om met zijn alle erin te kunnen zitten.

Tada tent, wat staat ie mooi scheef he ^^

Net toen we de tenten opgezet hadden, en wat gegeten hadden. Raad is wie er aan kwamen lopen.. Boswachters. Dus de dames spelen onschuld, we worden verwezen naar de kampeerplaats en krijgen een boete omdat de auto niet van de weg mag ^^
Dus wij naar de kampeerplaats (waar ik het praten verder maar deed.. witte mannelijkheid, die niet illegaliteit uitstraalt maar gebruiken).
Dus tent opzetten en wachten tot de rest hun wiet opgerookt heeft. En dan toch echt het bos in :D

Na drie kwartier wandelen, weer terug. En besloten de dames zich in de auto op te sluiten en dat vol te stoppen met wietlucht ^^. Gelukkig wou Monica nog wel even met wij de andere kant op wandelen een uurtje ^^.

Onze nieuwe kampeerplek, zie de toepasselijke hekken.

Overal bomen!

Maar ook kampeerplaats.

Gelukkig wel met alle luxen (zoals toiletten)

Onze tenten, de mijn tent (blauwwit) word steeds rechter :D

grote boom is groot :O

Ook bomen doen aan kanker (het verspreid zich alleen niet en is daarom vaak niet dodelijk :P)

Grote bomen zijn verdacht vaak hol. En dan.. pas je er met gemak in :P
 

Deze boom ligt om, ik sta nu ongeveer waar de wortels waren. Het einde van de boom is daar in de bosjes. Met mensen voor schaal.



Vanaf de andere kant van die lange boom, meer mensen voor schaal

Dit is hoever we kwamen op onze eerste tocht. Water ^^

Oeh biologie in actie :O

Dat is 1 boom die doet alsof die 4 bomen is. De gluiperd.

Dezelde boom (4 bomen), naar boven toe.

Maar tegen de tijd dat we terugkwamen begon het te.. ja.. daar komt.. regenen.. Het kwam in kleine vlaagjes, en niks wat we echt regen zouden noemen in nederland, maar nog steeds nat. Toen het even droog was, hebben we wat gegeten (mijn eerste keer mac&cheese, en ook eindelijk de kaassaus gevonden in dit land, die zit blijkbaar alleen in de macaronie zakjes zit).
Toen begon het toch wel echt donker te worden, en besloten de dames.. zich in de auto op te sluiten en wiet te roken :D
Maar toen raapte ik al mijn lef bij elkaar, en ben ik met 2 zaklampen het bos ingegaan (wat ondertussen pikkedonkenker aan worden was.) Met het donker, boudewijn de groot in mijn oren, en wat beren en bergleeuwen, ik het bos in.
Ik heb foto’s voor jullie gemaakt, maar.. het was donker.. dus er wat niet zo veel te zien. Ik liep de zelfde route als we toen met zijn alle gelopen hadden, over het water heen.. En toen verder. En om het allemaal nog wat enger te maken, begon de andere kant van het bos.. met een trap.. een donker trap in een leeg bos.. creepy :P Maar ik had al mijn moed bij elkaar geraapt dus ik omhoog, en over het pad lopen. Nog een tijdje verder gelopen, en toen ik eindelijk de wereld voor mezelf had zo hard geschreeuwd als ik kon. En toen weer terug gegaan. En niet opgegeten geworden ^^.
Zie mijn mooie foto van het bos

Wat had ik toch een fijn blauw spookachtig licht om mijn reis te verhelderen

Traptreden!

Traptreden in een donker bos!


De volgende ochtend was wat teleurstellend dat ik wakker werd en dat het bleek dat er een plas van water aan mijn schoen stond (en meeste rest van alles ook nat was). De motivatie bij de dames was er dus wel wat uit, dus we zijn weer onderweg naar huis toe gegaan.
Tijdens de terugweg zijn we nog aangehouden door een politie agent, omdat blijkbaar layla’s rijbewijs verstreken was, dus nog een boete erbij, maar gelukkig kon Kimberly de rest rijden ^^.

Dit valt vast niet te zien, maar dit was een enorme touristen winkel met bigfoot dingen.. (die kenneklijk ookal hierzo voorkomt.)

Ergens op een stop op de terugweg. Er zat een echte woodpecker in de boom!
Uiteindelijk toch nog veilig thuis gekomen, en de bomen gezien, dus winst gemaakt :D.

Hopelijk komt er nog een update terwijl ik weg ga. En speciaal voor Anneke wat foto’s van in de walmart^^

Hmm.. wat zou dit nou toch zijn..

Je kan er kleren kopen

Je kan naar de macdonalnds (links) gaan en mensen kijken die kleren kopen

er is.. ehm.. spullen?

Oh en fietsen die bagger zijn ^^, met meer spullen