4. Regen palen en dobbelstenen

Het is al weer een tijdje geleden dat ik voor het laatst wat verteld heb. Gedeeltelijk omdat ik niet echt tijd heb gehad. Maar ook omdat ik geen zin had om tijd te maken :P. Ben een beetje aan het genieten van hoe het ook al weer was om in mijn eentje te zijn. In dat ik, als ik wil niks hoef op te ruimen, en alles kan uitstellen zolang ik alles gedaan krijg (en zonder huiswerk is dat niet zo lastig).

                                                                                                                                                                       

Het nadeel van zo lang gewacht hebben is dat ik niet zo goed meer weet wat ik allemaal gedaan heb de afgelopen tijd. Daarom ga ik maar gewoon vertellen wat ik allemaal nog weet, en laat ik alle chronologie weg ^^

Ik ben vandaag vooral bezig geweest met voorbereiden voor de eerste D&D sessie. Deze is namelijk over anderhalf uur al ^^. We gaan nu eerst een klein avontuur doen van 2 sessies, ik ben de game master (wat betekent dat ik het allemaal moet verzinnen), we spelen met 3 graduate students (waarvan 1 mijn lab genootje Brian) van biochemie, alle drie met geen ervaring. En met 2 PhD studenten van biochemie (uit een ander sub-lab) en ik ken ze nog niet, maar ze hebben al wel ervaring (als spelers).

Ik ga proberen om het ietswat eng te maken, hopelijk lukt dat ^^.

Gister heb ik ook wat spannends gedaan, ik ben namelijk naar een paaldansles gegaan van de wereldkampion paaldansen (mannen). Daar heb ik een boel nieuwe dingen geleerd, helaas geen foto’s. Ik heb nog steeds wat spierpijn (in gekke plekken, dus spieren die nog sterker moeten ^^). Maar ik ben er weer erg door gemotiveerd geraakt, dus ik heb net (een half uur gelegen) een paal gekocht online, die ergens deze week binnenkomt. (Ja dat kost geld, maar minder dan 10 lessen, en dat maak ik wel goed in 5,5 maand :P. Hopelijk dan ook wat nieuwe foto's)
Na de les (die in redwood city was, wat een uur fietsen was), ben ik weer naar stanford gegaan. Ik had namelijk afgesproken met Brian dat we competente cellen zouden gaan maken. Dit duurde uiteindelijk een stuk langer dan gehoopt (6 uur in plaats van 3). Ook was het fietsen vanaf de paaldans les naar Stanford nogal ongaangenaam, want het regende nogal heftig. Zelfs mijn sokken waren doorweekt L. Daar boven op moet je voor competente cellen maken koud werken. Dus stonden we in de koude kamer (4C) met droogijs/ethanol (-80C ) en vloeibare stikstof (-180), en ik had geen lunch bij me.. Dus ik had nogal honger toen ik weer naar huis ging, en ik moest nog boodschappen doen. Ik had bedacht dat ik risotto zou eten, en zoals jullie vast wel weten is het hoofd ingrediënt in risotto bouillon, ik heb zeker een kwartier gezocht, maar ze hebben hier erg weinig keuze in de bouillon, en ik heb een rundvlees bouillon mee moeten nemen. Arme koeien.. L. Maar wel erg lekkere risotto met aubergine en champignons (en alle soorten kaas waar ik nog restjes van had).

De rest van de week heb ik vooral veel op het lab gezeten. Ik ben bezig met mijn eerste constructen maken, en misschien ga ik wel ergens komende week mensen cellen infecteren, maar het is nog niet perfect gegaan tot nu toe. Dus misschien moet ik nog even er mee wachten ^^.

Wat erg leuk is hierzo is dat we per week iets van 2-3 lezingen hebben van dingen die van interesse zijn voor ons :D. Ik heb altijd al colleges het leukste gevonden aan studeren, dus ik weet dit wel te waarderen (en er is vaak gratis eten :3).

EDIT: was niet in staat om mijn verhaal af te maken voordat ik weg moest dus ik ga nu gewoon verder ^^

De perfectheid van het weer is weer wat afgenomen, we hebben de laatste paar dagen regen gehad, en vannochtend heb ik harstikke laf mijn handschoenen erbij gepakt (wat een goeie keuze bleek L).

Het is nu alweer de dag na het roleplayen, dus ik kan daar op terug komen. Het is uiteindelijk allemaal goed gekomen (als in dat ik niet in paniek raakte en dat goed genoeg voorbereid was). De spelers waren iets lastiger. We waren met drie nieuwelingen en ze waren nogal melig, en koppig. Zo wou eentje (hij is een dwerg) graag een “masonary shop” op zetten in een dorpje waar ze voorbij kwamen (want ze hadden nog geen “masonary shop” daar. Waarop ik reageer met: “ja maar je hebt -2 van intiligentie en +2 omdat je een dwerg bent, dus je bent er helemaal niet goed in”. “Maakt niet uit” klinkt het antwoord “ze hebben vast vooroordelen omdat ik een dwerg ben” *facepalm*. Verder is de grote goliath barbarian op het randje van evil aan het spelen, wat nogal lastig kan zijn. Vooral als hij onschuldige kleuters, dan wel oude bejaarde wil pletten onder zijn veel ste grote hamer. Ze zijn nogal paranoia. De meer ervaren speler weet het geluk af en toe nog wel wat goed te praten. (Zijn karakter: “D” is een womenizer. “they want the “D” “).

Volgende keer zal ik ze wat minder los laten lopen en ze een vaststaand pad aanbieden, dat zou ze wat in het gareel moeten houden ^^.

Verder heb ik vandaag age of wonders 3 gedownload (zin in). Maar het crashed de hele tijd, dus ik kan helaas nog niet spelen L.

Verder ben ik nog steeds verbaasd over de enorme hoeveelheid aziaten, en lijkt het erop dat de verhalen van de grote hoeveelheid mooie mensen in california zwaar overchat. (als in dat het er echt erg weinig zijn). Maar kennelijk houden ze zich allemaal op bij computational neurologie (ik was naar een lezing van die groep.).

Ik ga mezelf voornemen om in het vervolg wat meer kleinere blogs te schrijven, want ik ben er zeker van dat ik allemaal dingen aan het vergeten ben die ik graag met jullie zou willen delen ^^.

Groetjes uit Amerika

3. On the road

Vrijdag ben ik wezen fietsen.. veel fietsen

http://goo.gl/maps/JJ9gu

Ik was namelijk op weg naar mijn eerste paaldansles hierzo, helaas was de enige betaalbare plek de andere kant op dan Stanford, dus ik ben even onderweg geweest.

Te beginnen met het fietsen, van Stanford naar paaldansles was een unieke ervaring. Het begon met een “bike only road” een weg die door redelijk natuurachtig gebied ging, en heel fijn was te rijden, het was tegen die tijd net iets voorbij half 3 dus ook het weer was geweldig. En het fietsen was genieten.

Toen kwam ik bij de Los Atos aan, hier was een grote weg waar google maps me overheen wou sturen, ik had het plan om eromheen te gaan, maar al snel kwam ik erachter waarom het de Los Altos “hills” heet. Eerst omhoog versnellingen teruggeschakeld, en daarna naar beneden zo stijl dat ik me remmen ingedrukt moest houden om niet te snel te gaan. Dat was allemaal erg vermoeiend en erg tijd inefficiënt. Dus nam ik het risico en zocht ik de grote weg op.
De grote weg (45mph, 3 baans), was 2 minuten spannend en daarna een enorme opluchting, ik had een een vluchtbaan groot fietspad voor mezelf, en alle auto ’s haalde me nog een baan verder in. Ook was het asfalt geweldig en moet ik wel de wind in mijn rug gehad hebben, want ik zoefde verder de wind in mijn haren en door mijn shirt. Ik weet niet of het de grote hoeveelheid zonlicht (vitamine D) danwel endorfine van het vele (hard) fietsen, maar ik heb me in tijden niet zo “levendig”  gevoeld.

Selvies op de fiets zijn maar moeilijk. Leuk he zo'n helm? Het zit vreselijk.

Grote weg van voor

En van achter

Paaldansen daarna was een beetje een teleurstelling, we moesten eerst een kwartier wachten tot de lerares er was (ik en 2 andere), tot we naar binnen konden. De studio, was een kamertje in haar huis, waar ik als ik op mijn tenen stond net het plafond kon raken. Dat is veel ste laag voor mij, (ik ben te groot naar Amerikaanse maatstaven), waardoor ik een aantal van mijn trucjes niet eens kon proberen. Ze hadden 2 palen, 45mm die kunnen draaien (thuis hebben we alleen maar statische 35mm (erg dunne) palen), dus dat was wel fijn. Toen ik liet zien wat ik al kon kreeg ik al snel het gevoel dat ik ook wat te goed was voor deze groep, en de lerares zelf liet ook wel weten dat ze zo haar twijfels had of ze me nog wat kon leren. Toch heb ik een erg “simpele” move toch nog kunnen leren die middag, hoewel hoe veel les, en hoeveel gewoon dikkere palen dat was ik niet weet. Ik ga wel nog proberen een keer terug te komen, dan zetten we een paal op een platform op buiten (10ft paal, moet ik meer mee kunnen). Dus hopelijk kan ik dan wat meer doen ^^.

Daarna weer terug, de terugweg was wat minder enerverend dan de heen weg, misschien begon ik eindelijk moe te worden na al de lichamelijke inspanning, maar misschien was het wel gewoon de zon die langzaam aan het ondergaan was.

 

Mijn trouwe ros dat me overal naar toe brengt. Dat nu ook een rekje achterop heeft, waar ik net mijn tas op kwijt kan. Hij is zelfs naar Nederlandse maatstaven groot, het stuur komt net tot mijn eerst rib als ik er naast sta. En hij fiets geweldig ^^

Daarna was het weekend, en jonge jonge heb ik is even geweekend. Ik heb zaterdag helemaal niks nuttigs gedaan, en ik heb er ontzettend van genoten. Mijn dag was ongeveer: (Civ5 geïnstalleerd en gespeeld, Stick of truth geïnstalleerd en gespeeld :3. Vooral de stick of truth (South park spel, net nieuw uit) was erg leuk en ik heb er van genoten.

Zondag heb ik ietsjes meer gedaan (hoewel niet veel meer), zo heb ik mijn eerste was gedaan, ben ik erachter gekomen dat de droger het niet goed doet (hij gaat gerepareerd worden, maar tot die tijd ligt er veel vochtige (niet nat gelukkig) was in mijn kamer, zo goed mogelijk uitgespreid. En ben ik naar downtown (centrum) Mountain View gegaan, wat ongeveer 1 straat is, met 2x zoveel restaurantjes als in Wageningen, maar het enige andere noemenswaardige waren 3 boekenwinkels, waar ik wel doorheen heb gesnuffeld, maar niks heb meegenomen (want ja, wanneer moet ik dat lezen?).

Tijdens het rustig rond lopen en fietsen is me toch wel iets opgevallen wat ik al een tijdje had. Dat de etniciteiten hier in bay area een stuk anders zijn dan in de rest van de US. De afro-amerikanen die ik tot nu echt gezien heb kan ik op mijn handen tellen, en volgens mij zijn de “ hispanics”, Aziaten en blanke ongeveer even sterk vertegenwoordigd. Afhankelijk van waar je rond loopt, het is wel zo dat bij lezingen er meer blanke mensen zijn, (de gemiddelde leeftijd is ook hoger, dat zal er ook wel mee te maken hebben). Maar zo op straat en als ik auto’s kijk is vooral het grote aantal Aziaten waar ik me over verbaas. Ach ja mensen zijn mensen, en Azie is natuurlijk relatief dichtbij ^^.

Dan is het alweer maandag, vandaag. In de ochtend ben ik met Brian (mijn lab genootje) naar een lezing gereden in Berkley (een hele grote public university (35.000 studenten, das meer dan de inwoners van Wageningen)). Maar onderweg ging het niet allemaal even goed, nadat we brug over waren en op een grote weg zaten hebben we een afslag gemist, en toen stonden we in een keer op de andere brug, die naar San Fransisco ging, zonder de kans gehad te hebben om er weer af te komen. Na een tijdje op de brug in de file te staan hebben we een even door downtown San Fransisco kunnen kijken (Het centrum van SF voelt niet zo groot aan, een paar erg hoge flats, maar zeker niet in de getallen die ik van Amsterdam ken). Daarna weer terug over de brug en poging nummer 2 naar Berkley. We hebben uiteindelijk 20 minuten van de lezing mee kunnen maken, maar we hebben nog wel interessante dingen kunnen horen, dus niet compleet verspilde tijd. Na een 4 kazen calzone als lunch, zijn we[mvH1]  weer terug gegaan en konden we weer aan de slag.

Hoewel het rijden niet altijd even goed ging heb ik wel het gevoel alsof we het gezellig hebben gehad, en er waren geen ongemakkelijke stiltes, wat ik altijd erg waardeer ^^.

Toen weer aan de slag, we hebben nu verschillende dingen gehoord dat misschien ons hele onderzoek niet zo nuttig is, dus ik ga waarschijnlijk deze week ergens beginnen met in het lab dingen doen, daarbij als eerste checken wat de efficiëntie van de alternatieve technieken is, om te kijken of daar verbetering in nodig is ^^.

 [mvH1]

De eeste keer..

Na aangekomen te zijn werd ik dus opgehaald van het vliegtuig. Mijn eerste ervaring met de gastvrijheid van de Amerikaanse soort. Azim is een huisgenoot, langer dan ik ben (1,95 ofzo), van originie indisch en doet is buddistisch.

Tijdens de terugreis zie ik voor het eerst hoe groot alles wel niet is hierzo, de wegen, omhengsels om de wegen, de huizen. De gebouwen weten ze op zo’n manier te bouwen dat ze ook groot voelen. Bijvoorbeeld de universiteits gebouwen op de campus. De grootste zijn eigenlijk maar 4 verdiepingen hoog. Maar toch stralen ze veel meer een groot gevoel uit dan enig gebouw op de campus in Wageningen. Maar ook het eten is groter, niet zozeer het voedsel zelf (behalve koekjes en pizza), maar vooral de verpakkingen. De kleinste pakken van met sap zijn al meteen ~2 liter, en gaan omhoog tot 5. Zo is het met alle verpakte materialen, van ontbijtgranen tot chipszakken tot kattengrind.

De enige dingen die niet groter zijn: groentes, mensen en fietsen.

Maarja ik kwam dus hierzo aan. Bij aankomst zijn mijn andere huisgenoten nog niet thuis, maar die zou ik de volgende ochtend wel ontmoeten. Gary en Edwin, allebei al wat ouder. Gary doet de administratie van een kerk, en Edwin.. Ik weet eigenlijk nog niet wat Edwin doet. Maar ze zijn erg lief en makkelijk mee te communiceren, dus dat is fijn ^^. Met Gary deel ik mijn badkamer maar daar heb ik nog niks van gezien ^^.

Mijn kamer had alleen een grote bank en een bureau toen ik aankwam, ook zit er een grote kast in de muur ingebouwd. De eerste nacht heb ik op de bank geslapen en die is eerlijk gezegd zo zacht dat dat geen enkel probleem was. Wel fijn dat ik mijn eigen kussen heb weten mee te nemen.

Kamer vanuit deur perspectief

Kamer vanaf bed

uitzicht

uitzicht

Op mijn eerste dag  ben ik ook voor het eerst een supermarkt ingeweest om avond eten in te slaan, en brood te kopen (ja ze hebben hier gewoon “normaal” brood, het is niet zo knapperig als we gewent zijn maar het is goed te doen.) Naast dat alles dus groter is, viel het ook op dat volgens mij alles wat duurder is (hoewel de grotere maten en dat ik alles door ¾ moet delen misschien ook wel meespelen).

Hierna volgt het weekend. Op zaterdag ga ik met Azim eerst naar een winkelcentrum. (boel winkels met gedeelde parkeerplaats). En krijg ik mijn eerste glimpen van super winkels zoals bijvoorbeeld walmart, hoewel de winkels groot zijn en alles hebben valt het nog redelijk goed te overzien. Aangezien secties van elkaar gescheiden zijn voelt het meer als een boel kleine winkeltjes tegen elkaar aan.

Ik heb ook mail gekregen dat mijn laptop al binnen was op het lab, dus daar zijn we ook eventjes langs geweest (maar daar later meer over). Ik en Azim hebben ook lunch op stanford, de grote mensa’s daarzo werken met onbeperkt eten (7$ voor lunch en 9$ voor diner). Het eten is prima, erg gevarieerd en had ik al gezegd onbeperkt? Op zijn Nederlands weet ik me lekker vol te stoppen.

Zondag was een dag met veel regelen, ik ben uiteindelijk naar walmart gegaan om daar een fiets te kopen. Zover ik kon zien was het daarzo het goedkoopst, (ook goedkoper dan veel 2^e hands fietsen). Ik heb uiteindelijk een mountain bike geregeld voor 140$.. niet optimaal, maarja je moet toch op een manier rond komen (in de tussentijd leende ik een fiets van Azim). Grote voordeel van een mountain bike zijn toch echt de schokdempers, stoepen, de angst van elke fietsen, worden gedragedeerd tot minor inconviencies ^^. Echter moet je erg voorover leunen, wat wel weer vervelend is.

De mountain bike gaf het echter al op op dinsdag avond. Het stuur zat niet meer solide vast aan het frame, waardoor het kon ronddraaien, wat superkut fietsen was. De enige manier om er voor te zorgen dat hij nog een beetje klemde was door hem zo te draaien dat de remmen omhoog stonden. Wat ook een fiasco bleek te zijn, de eerste keer dat ik een beetje wou remmen zat ik ook meteen op de voorrem. Dit gecombineerd met het naar voren leunen resulteerde (alle newtonische wetten volgende) in mij over het stuur de straat op. Gellukig fiets ik al langer en heb ik er niks aan over gehouden op een paar zere handpalmen na. De mountain bike is de ochtend daarna terug gegaan naar walmart, (en volgens mij heb ik 152$ terug gekregen, 12$ bonus :D)

Vandaag (woensdag) heb ik ook meteen een nieuwe fiets geregeld. Deze keer van een Stanford student. Voor 100$ heb ik een fiets geregeld die groot is, zelfs naar nederlandse maatstaven, en waarop ik gewoon lekker recht op kan zitten ^^. Bij de grote 2^e hands fiets winkel lieten ze ookal weten dat ze hem voor 150$ wouden overkopen, dus hopelijk kom ik er ook weer makkelijk van af als weer weg ga. Het enige nadeel is dat de zwaarste versnelling niet echt zwaar genoeg is om lekker ene heuvel mee af te kunnen sjeezen, maarja je kan niet alles hebben.

Maar zondag dingen regelen dus, ik heb ook een bed gereld, voor 75$ een queen size bed (frame+boxspring+mattras) gefixt. Het is super zacht en bouncy. Het lieve oude koppel bij wie ik het vandaan had hadden hem pas een half jaar op een guest room dus ook super goeie staat, en ze wouden hem zelfs voor me brengen, Bonus :D

Maandag ging ik voor het eerst in mijn eentje naar het lab (en voor het eerst op de fiets naar Stanford). Ik moest elk kruispunt mijnkaart (telefoon) erbij pakken maar ben er uiteindelijk gekomen.  De route die ik heb is fietsvriendelijk, wat betekent dat er op elke weg een fiets rijbaan is (op zijn amerikaans groot, dus zo groot als een nederlandse rijbaan, wat gedeeltelijk ook vervelend kan zijn want mensen parkeren er wel is op). En tot nu toe nog geen enkel probleem met auto’s gehad tijdens het fietsen (*klopklop*)

Het weer hierzo is echt super mooi, tijdens de middag ~21 -24 C en zelfs sochtens en savonds goed te doen als je een vest aan hebt. Dankzij het mooie weer zijn alle bloemen ookal aan het uitkomen, wat er voor zorgt dat elke 4 straat helemaal naar nectar reukt, hmmmm :D.

Ook opmerkelijk is de grote hoeveelheid dieren, overal eekhoorns (die bijvoorbeeld over de dikke electriciteits kabels over je hoofd heen en weer lopen), grote kraaien overal (kauwen zijn kennelijk alleen europees. (ook kauw en cow spreek je hetzelfde uit :P). En ik heb  vandaag nog 2 blauwe vogels uitgebreid met elkaar zien vechten op de grond. Supergaaf.

De campus.. het is lastig te beschrijven.. in iedergeval groot, en volgens mij heb ik nog langs niet alles gezien. Ik wijd hier nog wel over uit als ik er wat meer van heb opgesnoven.

Het lab is totaal anders dan in het in Nederland zou zijn. Het labwerk en de bureau’s worden zijn in de zelfde ruimte. Sterker nog, als ik mijn stoel draai ga ik praktisch van achter mijn computer over naar achter mijn labtafel. Er  worden ook eigenlijk geen lab jassen gedragen. De enige labjassen die ik tot nu toe gezien heb zijn van med-school studenten die ermee gewoon over straat gaan.

Onn, mijn begeleider is een erg enthousiast persoon, ik zie hem redelijk veel heen en weer lopen, en is vaak geanimeerd met mensen aan het praten. Verder is er Brian(25), Brian is een gradute student (master). Die al weet dat hij bij Onn op  het lab wil werken, en hoe voelt op het moment ook meer aan als een 1^e jaar PhD’er dan master student. Wij 3en zijnde enige die echt vast hier zitten en onderzoek gaan doen, dus een klein groepje, maar het zorgt er wel voor dat ik me al snel er bij voel horen.

Verder zijn er op het lab 3 rotation students, ook graduate students die 3 maanden bij een lab kijken en dan door gaan naar een ander lab. Er zijn 6 graduate studenten in het biochemy departement, en aangezien er 4 bij ons zitten komen de andere 2 ook vaak bij ons zitten tijdens de lunch. Het is leuk om hun met elkaar om te zien gaan, en ik ben een klein beetje aan het intergreren. Als laatste is er nog Joseph, hij word onze nieuwe lab technician, maar hij is er pas sinds gister, dus ik weet nog niet zo veel van hem, maar hij is jong (ergen 24-26) dus hij past helemaal in de groep.

Tot nu toe ben ik vooral bezig geweest met artikelen lezen en de verplichte safety training doen (5 uur van super saai gezwets over veiligheid, ben al 3 uur ver.. nog 2 te gaan). Ook heb ik al flink wat overlegt met Onnen Brian over hoe we het project gaan aanpakken. En zijn we al bij 2 mensen langs gegaan om advies te vragen en ons verhaal te doen. 1 andere onderzoeker, en 1 “oud” onderzoeker, een gozer van 80 die nog steeds op Stanford zit de hele dag, maar geen lableider meer is/mag zijn. Maar hij weet wel heel veel en erg aardig. Ook zijn we naar een lezing geweest van de schrijver van “biology of the cell” het grote rode cel biologie boek (doe je iets met biologie ken je het vast, super boek :3).

Savonds ben ik tot nu toe op dinsdag avond naar een meditatie avond (shambala) gegaan met Azim. Het was niet alleen mediteren, maar ook aandachtig met elkaar zijn, werken aan vertrouwen en tijd nemen om te voelen. Super fijn allemaal, ik denk dat ik volgende week weer ga ^^. Verder lijken diaden erg veel op sessies doen ^^ (voor de gene die weten waar ik het over heb).

Morgen ga ik voor het eerst naar een paaldans les. Als dat iets is, kan ik voor 15$/les les krijgen daarzo, wat nog wel te doen valt (vooral in vergelijking met de alternatieven die 30$/les zijn). Het is alleen wel even fietsen :S. Volgende keer meer daarzo over.

Zowizo zal ik komende keer kijken of ik wat meer kan ingaan op bepaalde dingen. Tot nu toe heb ik niet zoveel vrije tijd gehad, werk tijden zijn van 09:00 – 18/19:00. Dus er is niet meer zoveel avond over na drie kwarter fietsen, boodschappen doen koken en eten.