Deze week een erg
specifieke update, aangezien ik nog steeds aan het prutsen ben met mijn project
en ik verder roleplay ook niet van de grond krijg.
Maar! Ik ben wel
dit weekend naar “vans warped tour” geweest, wat awesome was ^^. “vans warped
tour” is een rondreizend muziek festival, wat de hele wereld rond gaat, en een
groot deel van de bands die spelen zitten precies in mijn muziek smaak :D. Ik
ben 1 keer met unitas wezen vrijwilligen op een warped tour in Nederland, en
toen ik erachter kwam dat er eentje was 12 minuten fietsen van mij vandaan heb
ik meteen een kaartje gekocht (tenminste, ik ging eerste bands checken en bleek
dat er meerdere bands speelde waar ik al fan van was :D).
Omdat vast niet
iedereen die dit leest geïnteresseerd is in mijn muziek smaak, zal ik muziek
analytische dingen (voor zover ik een criticus ben :P) schuingedrukt maken ^^. Dus
dat mag je overslaan.
*also, het is
raar om in het Nederlands te typen, mijn hoofd is langzamerhand compleet aan
het overschakelen op Engels*
In ieder geval,
zaterdag ochtend zit ik thuis en ben ik aan het bedenken wat ik nodig heb bij
een muziekfestival. *denken denken denken*, portemonnee, telefoon, water een
beetje te eten.. Maar dat is het toch wel. Dus met zakken gevuld pak ik de
fiets opweg naar het shoreline amphitheater.
Des te dichterbij
ik bij het hele gebeuren kom, des te meer mensen zie ik ook duidelijk naar dit
festival gaan. Van groepjes “emo’s” tot grote auto’s vol met grote mannen, die
harde metal uit grote speakers laten brullen. Wat er voor zorgt dat ik al
helemaal zin krijg in het hele gebeuren, met al deze gekke alternatieve mensen
:D.
Ik kom precies om
11 uur aan (openingstijd) op de locatie, en ga naar het einde van de wachtrij.
5 minuten Fietsen! Later kan ik achteraan sluiten.
Hier begint het
grote wachten avontuur. Niet erg avontuurlijk zover avonturen gaan, maar ik had
muziek in mijn oor, een fiets om op te leunen, en interessante mensen om naar
te kijken, en achter mij een rij alleen nog maar veel groter zien worden. 2
uur, een paar afgeluisterde gesprekken en geen contact met mensen *derp
socially akward o.O* later kan ik mijn kaartje laten zien, moet ik de dop van
mijn water flesje achter laten *in een keer mijn fles water leeg gedronken J* en ik kon eindelijk naar binnen.
![]() |
| De parkeerplaats: ookwel verlaten half woestijn. Het is waar het gros van de rij was. |
![]() |
| Ik heb nog een lange weg te gaan.. |
![]() |
| Maar gelukkig sta ik niet meer achteraan.. D: |
![]() |
| Is het einde van de rij in zicht :O? |
![]() |
| haha grapjas, om de hoek is gewoon nog veel meer rij, speciaal voor mij :3 |
![]() |
| Duizendmiljoen mensen, en dit waren letterlijke alle fiesen die er waren. Amerika is tragisch |
Tegen deze tijd
is het hele gebeuren dus ook al 2 uur bezig, en ik ren praktisch naar binnen,
en loop hopeloos rond terwijl kennelijk iedereen anders een schema heeft om naar
te kijken. Naar wat panisch om me heen kijken vind ik het kraampje waar je een
programma kan kopen (2$ voor letterlijk een zwart wit uitgeprint a4tje met het
schema in lettertype 6 en een plattegrondje dat in paint is gemaakt). Maar ik
moet toch weten wat er speelt en na een snelle scan kan ik zien dat als ik nu
ren, ik heel yellowcard kan mee krijgen en daarna tijd heb om de rest van mijn
dag te plannen ^^.
Als eerste ja, yellowcard speelde om 1 uur
smiddags, ze waren er zelf ook nogal verbaasd over. Maar ze “zeiden” dat ookal
was het vroeg we het leukste waren op de tour tot nu toe.
![]() |
| Eindelijk, ingang, het wachten is voorbij :D |
In de menigte staand
kwam ik voor het eerst in mijn tijd hierzo erachter dat Amerikanen gemiddeld
echt wel een stukje kleiner zijn dan in Nederland. Dit in combinatie met het
dagelijks opdrukken (voor paaldansen) zorgt er voor dat ik me nog nooit in mijn
leven zo groot heb gevoeld o.O, wat best gek is, aangezien ik over mezelf
redelijk denk als “klein en schattig”.
![]() |
| Dit is ooghoogte voor mij. Ik voel me net een reus hierzo :O (also yellowcard) |
Dus ik heb de dag
gespendeerd met vele bandjes kijken. Tussen door heb ik het terrein kunnen bewonderen, wat
vooral bestond uit band standjes (waar ze hun Cd’s t-shirts etc verkochten) en
standjes met meer algemene standjes met shirts buttons etc. (en staarten, die
zijn kennelijk hip tegenwoordig, 20 cm lange “keychains” staarten..)
Erg opmerkelijk
waren de prijzen voor voedsel. Op hun webpagina maakte warped tour reclame voor
het feit dat ze betaalbaar water hadden (wat maar 3$ was..). Maar wat frietjes
voor 9 dollar!, 1.5x wat je in Nederland op een festival (bijv. Lowlands) betaald
:S.
Verder heb ik mijn voorhoofd verbrand tijdens het hele gebeuren (ik was de zonnebrand vergeten L), mijn voorhoofd en neus doen sinds vandaag geen zeer meer.. Lijkt er gelukkig niet op alsof het allemaal gaat vervellen, en de roodheid viel op zich wel mee.
Dan nu toch naar
het bandjes gebeuren toe:
Ok ik heb mezelf de hele dag redelijk bezig kunnen
houden met van hop naar her rennen om zoveel mogelijk mee te krijgen en mijn
kritische analyse is alvolgst:
Meest “ervaren” band (in weten hoe je een
voldoenened(is nu een woord) concert geeft): Duidelijk yellowcard, ze weten wat
ze moeten doen, net genoeg interactie, net genoeg hits vs nieuwe dingen. Gewoon
goed.
Meest vermakelijke band (in de vorm van lachen):
Bowling for soup, hehe die lui waren grappig. Maakte op een gegeven moment een
heel verhaal hoe kennelijk het publiek het leuk vond om een “mother fucker”
genoemd te worden, waarna ze doorgingen met het spelen van “stacy’s mom” wat
mensen kennelijk denken dat door hun geschreven is, maar eigen van fountains of
wayne is.
![]() |
| Bowling for soup, nam wat tijd om te poseren voor hun fans (linkerhoek), also, ik ben weer is gigantish, nog meer nu ik mijn armen uisteek :O |
Bands met vrouwelijke zangers die beter met
microfoons moeten leren omgaan: Courage my love, en We are the in crowd. Beide
dames hadden problemen met duidelijk in de microfoon zingen. In het geval van
Courage my love waren ze gewoon nog onervaren en dat komt nog wel. We are the
in Crowd daarentegen gooide haar hoofd in haar nek bij elke uithaal, wat opzich
logisch en best doenbaar is, maar de microfoon bewoog niet mee, dus halverwege
hoorde je het niet meer xD.
Bands die liedjes moeten spelen die ik ken zodat
ik mee kan zingen: Bayside en The maine. Leuk dat je meerder albums heb, maar
je moet ook wel iets spelen van je nieuwste ding, voor nieuwe fans!.
Bands die tegen vielen: Mayday parade (maar dat
zag ik ookal wel aankomen, ik vind ze gewoon niet zo interresant). Ghost town..
ze.. maakte het gewoon niet waar. En four years strong, waar ik erg naar
vooruit keek, maar ruig zingen op albums vertaalde zich naar schreeuwen live. Wat
gewoon niet mijn muziek smaak is. Erg teleurstellend, ben daar maar eerder
weggegaan.
Bands met te veel gitaar/bassen: The maine. 6
mensen, 1 drum, 1 synthesizer en 4 mensen met gitaar/bassen. Ik ben in de
volste overtuiging dat alle muziek die uit die band komt ook best met een
gitaar/bas minder geproduceerd kan worden :P
Leugenaars: The maine. Ze waren een stuk leuker en
enthousiaster dan toen ik ze vorig jaar zag bij de warped tour in Nederland,
wat leuk was. Maar de zanger zij dat dit de eerste keer in 5 jaar was dat ze op
een warped tour waren! Ik heb ze vorige jaar in Nederland daar nog gezien!
Nah..
Onverwacht leuk: I fight dragons, ze waren de
laatste band van de avond, (meeste mensen waren al naar huis), en ze speelde op
een klein podium (misschien 50 mensen keken ofzo). Maar ze waren
verbazingwekkend goed, goeie performance, en leuke interactie :D, aan te raden
voor alle “geeks” die rock muziek leuk vinden ^^.
Live performance:
Yellowcard & icon for hire. Yellowcard had wat problemen in het begin
met hun geluid, wat er voor zorgde dat bij een van de eerste nummers de
lead-gitaar wegviel, hun oplossing? De viool speelde wat de lead-gitarist moest
spelen, super gaaf.
Icon for hire, was mijn persoonlijke hoogtepunt.
Ze waren de band die mij naar het hele muziekfestival trokken in de eerste
plaats, en het begon goed. Na het eerste nummer belanden er een plectrum recht
in mijn hand :D (eerste band plectrum, yeah!). En ze wisten voor veel van hun
nummers er live, in ieder geval de intro’s significant anders te maken dan de
album nummers. Natuurlijk hielp het dat ik alles mee kon zingen (behalve 1
nummer wat op hun nieuwe album komt), wat voor grotere immersie zorgt.
![]() |
| Icon for hire, naderhand, signeren en met fans praten. |
![]() |
| En met fans op de foto gaan :D (ik hou de gevangen plectrum vast). 1e skill om te leren (na een muziek instrument), als ik een rockster wil worden: poseren. |
Na het hele
festival, werd ik aangesproken door een groep met 15-16 jarig meisjes, die mij
super tof vonden, omdat ik alles van icon hire mee kon zingen (en
waarschijnlijk dat in combinatie met het feit da ik gigantisch ben hier :3).
Wat leuk was, en praktisch mijn bereik van menselijk contact was voor die dag..
Maarja, je hebt ook geen tijd om te socializen als je muziek aan het luisteren
ben..
Waarna het
allemaal al weer voorbij was, en ik naar huis vertrok. Met een kleine buit, een
verband voorhoofd, moeie voeten, en een verzadigd gehoorkanaal :D
![]() |
| Het is niet voor niets het Shoreline "amphitheater" |
![]() |
| Meer amphitheater. |
![]() |
| En iets van Icon for hire, zodat ik de band kan steunen ^^ (geen CD's want ik heb hier geen CD speler) |














