De eeste keer..

Na aangekomen te zijn werd ik dus opgehaald van het vliegtuig. Mijn eerste ervaring met de gastvrijheid van de Amerikaanse soort. Azim is een huisgenoot, langer dan ik ben (1,95 ofzo), van originie indisch en doet is buddistisch.

Tijdens de terugreis zie ik voor het eerst hoe groot alles wel niet is hierzo, de wegen, omhengsels om de wegen, de huizen. De gebouwen weten ze op zo’n manier te bouwen dat ze ook groot voelen. Bijvoorbeeld de universiteits gebouwen op de campus. De grootste zijn eigenlijk maar 4 verdiepingen hoog. Maar toch stralen ze veel meer een groot gevoel uit dan enig gebouw op de campus in Wageningen. Maar ook het eten is groter, niet zozeer het voedsel zelf (behalve koekjes en pizza), maar vooral de verpakkingen. De kleinste pakken van met sap zijn al meteen ~2 liter, en gaan omhoog tot 5. Zo is het met alle verpakte materialen, van ontbijtgranen tot chipszakken tot kattengrind.

De enige dingen die niet groter zijn: groentes, mensen en fietsen.

Maarja ik kwam dus hierzo aan. Bij aankomst zijn mijn andere huisgenoten nog niet thuis, maar die zou ik de volgende ochtend wel ontmoeten. Gary en Edwin, allebei al wat ouder. Gary doet de administratie van een kerk, en Edwin.. Ik weet eigenlijk nog niet wat Edwin doet. Maar ze zijn erg lief en makkelijk mee te communiceren, dus dat is fijn ^^. Met Gary deel ik mijn badkamer maar daar heb ik nog niks van gezien ^^.

Mijn kamer had alleen een grote bank en een bureau toen ik aankwam, ook zit er een grote kast in de muur ingebouwd. De eerste nacht heb ik op de bank geslapen en die is eerlijk gezegd zo zacht dat dat geen enkel probleem was. Wel fijn dat ik mijn eigen kussen heb weten mee te nemen.

Kamer vanuit deur perspectief

Kamer vanaf bed

uitzicht

uitzicht

Op mijn eerste dag  ben ik ook voor het eerst een supermarkt ingeweest om avond eten in te slaan, en brood te kopen (ja ze hebben hier gewoon “normaal” brood, het is niet zo knapperig als we gewent zijn maar het is goed te doen.) Naast dat alles dus groter is, viel het ook op dat volgens mij alles wat duurder is (hoewel de grotere maten en dat ik alles door ¾ moet delen misschien ook wel meespelen).

Hierna volgt het weekend. Op zaterdag ga ik met Azim eerst naar een winkelcentrum. (boel winkels met gedeelde parkeerplaats). En krijg ik mijn eerste glimpen van super winkels zoals bijvoorbeeld walmart, hoewel de winkels groot zijn en alles hebben valt het nog redelijk goed te overzien. Aangezien secties van elkaar gescheiden zijn voelt het meer als een boel kleine winkeltjes tegen elkaar aan.

Ik heb ook mail gekregen dat mijn laptop al binnen was op het lab, dus daar zijn we ook eventjes langs geweest (maar daar later meer over). Ik en Azim hebben ook lunch op stanford, de grote mensa’s daarzo werken met onbeperkt eten (7$ voor lunch en 9$ voor diner). Het eten is prima, erg gevarieerd en had ik al gezegd onbeperkt? Op zijn Nederlands weet ik me lekker vol te stoppen.

Zondag was een dag met veel regelen, ik ben uiteindelijk naar walmart gegaan om daar een fiets te kopen. Zover ik kon zien was het daarzo het goedkoopst, (ook goedkoper dan veel 2^e hands fietsen). Ik heb uiteindelijk een mountain bike geregeld voor 140$.. niet optimaal, maarja je moet toch op een manier rond komen (in de tussentijd leende ik een fiets van Azim). Grote voordeel van een mountain bike zijn toch echt de schokdempers, stoepen, de angst van elke fietsen, worden gedragedeerd tot minor inconviencies ^^. Echter moet je erg voorover leunen, wat wel weer vervelend is.

De mountain bike gaf het echter al op op dinsdag avond. Het stuur zat niet meer solide vast aan het frame, waardoor het kon ronddraaien, wat superkut fietsen was. De enige manier om er voor te zorgen dat hij nog een beetje klemde was door hem zo te draaien dat de remmen omhoog stonden. Wat ook een fiasco bleek te zijn, de eerste keer dat ik een beetje wou remmen zat ik ook meteen op de voorrem. Dit gecombineerd met het naar voren leunen resulteerde (alle newtonische wetten volgende) in mij over het stuur de straat op. Gellukig fiets ik al langer en heb ik er niks aan over gehouden op een paar zere handpalmen na. De mountain bike is de ochtend daarna terug gegaan naar walmart, (en volgens mij heb ik 152$ terug gekregen, 12$ bonus :D)

Vandaag (woensdag) heb ik ook meteen een nieuwe fiets geregeld. Deze keer van een Stanford student. Voor 100$ heb ik een fiets geregeld die groot is, zelfs naar nederlandse maatstaven, en waarop ik gewoon lekker recht op kan zitten ^^. Bij de grote 2^e hands fiets winkel lieten ze ookal weten dat ze hem voor 150$ wouden overkopen, dus hopelijk kom ik er ook weer makkelijk van af als weer weg ga. Het enige nadeel is dat de zwaarste versnelling niet echt zwaar genoeg is om lekker ene heuvel mee af te kunnen sjeezen, maarja je kan niet alles hebben.

Maar zondag dingen regelen dus, ik heb ook een bed gereld, voor 75$ een queen size bed (frame+boxspring+mattras) gefixt. Het is super zacht en bouncy. Het lieve oude koppel bij wie ik het vandaan had hadden hem pas een half jaar op een guest room dus ook super goeie staat, en ze wouden hem zelfs voor me brengen, Bonus :D

Maandag ging ik voor het eerst in mijn eentje naar het lab (en voor het eerst op de fiets naar Stanford). Ik moest elk kruispunt mijnkaart (telefoon) erbij pakken maar ben er uiteindelijk gekomen.  De route die ik heb is fietsvriendelijk, wat betekent dat er op elke weg een fiets rijbaan is (op zijn amerikaans groot, dus zo groot als een nederlandse rijbaan, wat gedeeltelijk ook vervelend kan zijn want mensen parkeren er wel is op). En tot nu toe nog geen enkel probleem met auto’s gehad tijdens het fietsen (*klopklop*)

Het weer hierzo is echt super mooi, tijdens de middag ~21 -24 C en zelfs sochtens en savonds goed te doen als je een vest aan hebt. Dankzij het mooie weer zijn alle bloemen ookal aan het uitkomen, wat er voor zorgt dat elke 4 straat helemaal naar nectar reukt, hmmmm :D.

Ook opmerkelijk is de grote hoeveelheid dieren, overal eekhoorns (die bijvoorbeeld over de dikke electriciteits kabels over je hoofd heen en weer lopen), grote kraaien overal (kauwen zijn kennelijk alleen europees. (ook kauw en cow spreek je hetzelfde uit :P). En ik heb  vandaag nog 2 blauwe vogels uitgebreid met elkaar zien vechten op de grond. Supergaaf.

De campus.. het is lastig te beschrijven.. in iedergeval groot, en volgens mij heb ik nog langs niet alles gezien. Ik wijd hier nog wel over uit als ik er wat meer van heb opgesnoven.

Het lab is totaal anders dan in het in Nederland zou zijn. Het labwerk en de bureau’s worden zijn in de zelfde ruimte. Sterker nog, als ik mijn stoel draai ga ik praktisch van achter mijn computer over naar achter mijn labtafel. Er  worden ook eigenlijk geen lab jassen gedragen. De enige labjassen die ik tot nu toe gezien heb zijn van med-school studenten die ermee gewoon over straat gaan.

Onn, mijn begeleider is een erg enthousiast persoon, ik zie hem redelijk veel heen en weer lopen, en is vaak geanimeerd met mensen aan het praten. Verder is er Brian(25), Brian is een gradute student (master). Die al weet dat hij bij Onn op  het lab wil werken, en hoe voelt op het moment ook meer aan als een 1^e jaar PhD’er dan master student. Wij 3en zijnde enige die echt vast hier zitten en onderzoek gaan doen, dus een klein groepje, maar het zorgt er wel voor dat ik me al snel er bij voel horen.

Verder zijn er op het lab 3 rotation students, ook graduate students die 3 maanden bij een lab kijken en dan door gaan naar een ander lab. Er zijn 6 graduate studenten in het biochemy departement, en aangezien er 4 bij ons zitten komen de andere 2 ook vaak bij ons zitten tijdens de lunch. Het is leuk om hun met elkaar om te zien gaan, en ik ben een klein beetje aan het intergreren. Als laatste is er nog Joseph, hij word onze nieuwe lab technician, maar hij is er pas sinds gister, dus ik weet nog niet zo veel van hem, maar hij is jong (ergen 24-26) dus hij past helemaal in de groep.

Tot nu toe ben ik vooral bezig geweest met artikelen lezen en de verplichte safety training doen (5 uur van super saai gezwets over veiligheid, ben al 3 uur ver.. nog 2 te gaan). Ook heb ik al flink wat overlegt met Onnen Brian over hoe we het project gaan aanpakken. En zijn we al bij 2 mensen langs gegaan om advies te vragen en ons verhaal te doen. 1 andere onderzoeker, en 1 “oud” onderzoeker, een gozer van 80 die nog steeds op Stanford zit de hele dag, maar geen lableider meer is/mag zijn. Maar hij weet wel heel veel en erg aardig. Ook zijn we naar een lezing geweest van de schrijver van “biology of the cell” het grote rode cel biologie boek (doe je iets met biologie ken je het vast, super boek :3).

Savonds ben ik tot nu toe op dinsdag avond naar een meditatie avond (shambala) gegaan met Azim. Het was niet alleen mediteren, maar ook aandachtig met elkaar zijn, werken aan vertrouwen en tijd nemen om te voelen. Super fijn allemaal, ik denk dat ik volgende week weer ga ^^. Verder lijken diaden erg veel op sessies doen ^^ (voor de gene die weten waar ik het over heb).

Morgen ga ik voor het eerst naar een paaldans les. Als dat iets is, kan ik voor 15$/les les krijgen daarzo, wat nog wel te doen valt (vooral in vergelijking met de alternatieven die 30$/les zijn). Het is alleen wel even fietsen :S. Volgende keer meer daarzo over.

Zowizo zal ik komende keer kijken of ik wat meer kan ingaan op bepaalde dingen. Tot nu toe heb ik niet zoveel vrije tijd gehad, werk tijden zijn van 09:00 – 18/19:00. Dus er is niet meer zoveel avond over na drie kwarter fietsen, boodschappen doen koken en eten.