8. Palen telefoons en fietsen.

Hoog tijd voor een nieuwe update ik heb al weer een tijd niks van me laten horen.

Beginnend met de saaie dingen, zodat we die alvast uit de weg hebben.
Roleplay schiet niet op, ik ben wachten tot mensen hun avontuur af hebben voordat ze met mij willen spelen. Ik ben lichtelijk op zoek naar iets anders maar het schiet allemaal niet zo op.

Werk schiet ook niet zo op. Intron werkt niet, en mijn cellijn blijkt onhandelbaar. Dus ben nu bezig met een nieuw intron te maken en andere cellijn te testen en ondertussen zelf er eentje te maken. (Ik heb nu wel mijn eigen virus gemaakt *Mwhahahah* hoe cool is dat :D (Het bevat wel alleen maar GFP, dus niet zo heel eng, maar nog steeds.. virus :D)

Mijn telefoon (de brave ZOPO) is helaas overleden, grote barst over het midden van het scherm, het touchscreen onder de barst doet het niet meer, wat er voor zorgt dat ik hem niet eens meer van vergrendeling af kan halen.. Garantie werkt helaas niet op telefoons die je laat overvliegen uit china. Dus ik naar de plaatstelijke reperatie meneer, die mij weet te informeren dat het brave ding herstellen zo’n 189 dollar zal kosten.

Dus zoals ik al zei mijn brave ZOPO is helaas overleden. Gelukkig blijf ik positief en ben ik nu de trotste eigenaar van een Nokia lumia 520 (64 dollar, koopje) met windows 8.1. Die het uitstekend doet tot nu toe. En natuurlijk een nokia, volgens het internet zou je er met hamers op kunnen slaan en met je auto overheenrijden zonder erg veel indruk te maken op het ding :D.

Verder heb ik een nieuwe groep mensen gevonden met wie ik rond kan hangen, (via Thom, de Nederlander). Op Zondag avond gaan ze met zijn alle game of thrones kijken, en daarvoor worden 4 xbox’en aan elkaar gehangen om HALO 3 te spelen ^^. Nou helemaal leuk natuurllijk. Ik ben er al wel achter gekomen, dat mijn computer spelletjes skills zich nog niet helemaal vertalen naar xbox controllers. Met alleen je duim controleren welke kant je op kijkt (en dus mikt), is een heel stuk lastiger dan hetzelfde te doen met een muis. Dus het Halo spelen gaat niet geweldig. Maar wees niet getreurd want wat blijkt..

Tijdens het Halo spelen verzamelen de meisjes zich boven, toen ik er voor het eerst was ik verbaasd dat er mensen binnen kwamen en weer weg waren voordat ik ze goed en wel had waar genomen. Dus ik vragen aan onze gastheer wat daarboven gebeurd. “Die zijn aan het paaldansen”.. Sorry wat? Ben ik hier beneden aan het ingemaakt worden terwijl ik boven kan paaldansen? :P

Dus ik naar boven zeg hallo tegen de dames, wacht geduldig mijn beurt af, pak de paal doe mijn ding, en zie een boel openhangende monden. Mijn niveau steekt goed en wel boven dat van iedereen anders uit. (word een terugkeren motief hierzo) ^^.

Ik ben tot nu toe 2 keer geweest, en ben van plan om te blijven gaan. Halo spelen, tot de dames arriveren, dan ondersteboven hangen, en dan game of thrones kijken met 20 andere is een goeie besteding van een zondag avond :D.

1 van de redenen dat ik niet zo veel blogs geschreven heb is omdat voor mijn gevoel ik niet zo veel spannends had gedaan. Dus om daar verandering in te brengen ben ik vandaag vol goede moed op de fiets gestapt op weg naar de oceaan :D. Eerst de weg gecheckt op google maps, 45 km, 3 uur en 20 minuten, niks wat een gezonde Nederlander niet kan hebben. Luisterboeken goed georderd op alle luisterapparatuur, en onderweg ^^.

Eerste uitzicht.

Die berg, die berg die is van mij. Daar ga ik me tegen op worstelen en daarna ga ik me ontzettend vermaken met eraf rollen :D

 

Leuk zijspoor, overal kerken in de US, van allemaal gekke afsplitsingen. De blabla kerk van bla :P fascinerend.

.

Ik fiets door de stad, doe mijn ding, shirt gedumpt en lekker bijbruinen terwijl ik het stadverkeer trotseer J.

Kom bij de buitenwijken en het word lekker rustig, een stukje snelweg, en een aangegroeide stad die het meeste lijkt op een verloren westernsetting (helaas bijna geen foto’s), overal houten huizen. Grote trucks en mensen bij wie ik een texaans accent associatie heb.

Nog iets verder en ik ben op de rand van de beschaving en bijna klaar om het bos te trotseren. Ik stop voor een koekje, en als ik weer weg rijd voelt het fietsen in eens erg zwaar. En mijn stuur wiebelt zo.

Je raad het al:

Lek :(

Leeg :(

Daar sta je dan, gestrand aan de rand van beschaving met een lekke band, en natuurlijk zonder enige bandenplak kit bij je. Genoeg racefietsers overal om om hulp te vragen (dunne wieltjes gekke pakjes, je kent het wel). Maar niemand heeft natuurlijk een pomp die op mijn band past, en ik weet nog niet eens wat er mee mis is. Dus ik bel Brian (lab genootje) om een gunst te vragen.

Een half uur naast woodside store historic site wachten, word ik opgepikt met de auto en weer braaf thuis afgezet. Daarna meteen weer de deur uit, bandenplak set gekocht. En ik overweeg om morgen een nieuwe poging te wagen, gewapend met lijm, en plakkers.

Als ik de bordjes goed begrijp is dit een museum van een winkel uit 1890. Toen hier ene grote hout industrie was. Waarom het een museum verdiend is me ontgaan.

Voor zover deze update. Hopelijk volgende keer wel foto’s van het grote water, tot die tijd moet ik het maar doen met mijn herinneringen van de noordzee ons eigen watertje ^^.